Uzaklarda bir yerlerde yorgun bir şehir…
Yüzyılları ardında bırakmış.
Yıllar geçtikçe değişmiş etrafındaki her şeyle birlikte…
Biraz zamana meydan okumuş, biraz modernizme yenilmiş…
Görkemli bir tarih görmüş geçirmiş,
Bir köşesinde hala mazinin izleri…
Yıllar onu yıpratmamış ama çok yorulmuş.
Hissettirmese de anlayabiliyor insan.
İnsanıyla hayat bulmuş yorgun şehir,
Sayısız insan gelmiş geçmiş zaman boyunca.
Kimisi merak etmiş, kimisi hayatını kurmuş.
Kimisi divane olmuş, kimisi burada tutunamamış.
Koca koca binalar yükselmiş şehrin bi’ yerlerinde,
Sayısız araba ilerlemeyi bekliyor yollarda,
Yerin kilometrelerce altında yüzlerce insan
Ama hiçbiri yetmiyor yorgun şehrin insanına.
Yağmurlar yağıyor yorgun şehrin üstüne,
Toprağa değil betona karışıyor sular.
Nefes almak zorlaşıyor her geçen yıl.
Şehrin yorgunluğu sirayet etmiş üstüme.
Ege Mukan
“Kendi Kendine Şair”
14.10.2026 – 22:57
İstanbul
