Biliyorum, oradasın.
Yüzün sadece fotoğraflarda kalmış belki,
Sesin de sadece kayıtlarda.
Aramıza şehirler, bambaşka hikayeler girmiş.
Yıllar bizi değiştirmiş, olgunlaştırmış…
Özlemek nedir, öğretmiş bize hayat.
Hayatın yükü ağır geliyor bazen.
Caddeler bir bir karanlıga bürünüyor.
Sonra birden geliyorsun aklıma.
O anda cesareti buluyorum kendimde
Yola devam edebilmek için,
Hayata sımsıkı bağlanmak için…
Biliyorum, yanımdasın.
Hiç farkında olmadın belki ama,
Aramızdaki yüzlerce kilometreye rağmen
Bir an olsun ayrılmıyorsun yanımdan.
Varlığın bile yetiyor neşemi bulmama.
Belki de bu yüzden bu kadar seviyorum seni.
Ege Mukan
“Kendi Kendine Şair”
13.10.2026 – 23:54
İstanbul
