Bilinmezliğin tam ortasında genç bir adam…
Kimsesiz, yapayalnız, çaresiz…
Nereden geldiği, nereye gittiği meçhul.
Önünden kocaman bir sis bulutu.
O bulutu dağlayıp ardındakileri görme derdinde.
Onu nelerin beklediğini bilmiyor,
Ama merak etmeden de duramıyor.
Her şeyi düşünüyor en ince ayrıntısına kadar,
Her ihtimali tartıyor.
O bulutun ardını görmeyi istiyor,
Hiçbir şeyi istemediği kadar…
Bilinmezliğin tam ortasında genç bir adam…
Kafasının içinde yıllardır süren bir savaş.
Düşünceleri ve o koca sis bulutu düşmanı.
Yorulduğu halde inatla sürdürüyor bu savaşı.
Ama mağlup olduğunun da farkında.
Bazen gözlerini kapatıp hayaller kuruyor genç adam,
Bir anda olmazlar bir bir oluyor.
O sis bulutu yavaş yavaş aralanıyor.
En çok görmek istediği şey karşısında:
Umutlu bir gelecek…
Sonra gözlerini geri açıyor genç adam…
Ne o sis bulutu aralanmış,
Ne yolun nereye gittiği belli,
Ne yıllardır süren o savaş bitmiş
Ne de o hayaller gerçek olmuş…
Bilinmezliğin tam ortasında genç bir adam…
Sis bulutunun ardını görmek bahane onun için.
Tek isteği mücadelesinin görülmesi,
Ve en çok da mutlu olabilmek…
Ege Mukan
“Kendi Kendine Şair”
08.10.2026 – 16:54
İstanbul
