Birden geldin aklıma.
Hiç beklemiyordum oysa seni.
Hazırlamamıştım gelişine kendimi.
Meğer ne çok ihtiyacım varmış buna…
Yüzünü görmek bir hayalden ibaret olsa da,
Sesini duymak imkânsız olsa da,
Ne çok ihtiyacım varmış aklıma gelmene…
Dibe vurdum sanıyordum kendimi
Hayattan alacağımı almışım,
Hiçbir beklentim kalmamış.
Yaşamak anlamsız hale gelmiş…
Sonrasını biliyorsun…
Birden geldin aklıma.
Hiç beklemediğim bir anda çaldın aklımın, gönlümün kapılarını.
O kapıdan içeri girdiğin anda
Unuttum ne derdim varsa.
Mutlu olmak nasıl bir şeymiş,
Bir insanı sevmek nasıl hissettirirmiş,
Aklıma geldiğin gibi hatırladım hepsini.
Yeşerdi içimdeki umut bahçeleri.
Çiçekler eskisinden de renkli, daha çok artık.
Şifa buldu ruhum, sen aklıma gelince…
İyi ki çaldın aklımın kapılarını,
Ve iyi ki içeri girdin o kapıdan.
Nolur bir daha terk etme orayı…
Ege Mukan
“Kendi Kendine Şair”
07.10.2026 – 23:02
İstanbul
