Gece ıssız, etraf sessiz,
Karanlığın içinde küçücük bir ışık.
Geçip gidiyor belki hayatından.
Belki farkına bile varmıyorsun.
Belki de uyku tutmadı,
Merak ettin o ışığın neden açık olduğunu.
Bilirim, orada rahat uyunmaz.
Sana küçük gelebilir o ışık,
Ama ben o ışığa koca bir hayatı sığdırdım.
Sevdiklerimi, hayallerimi sığdırdım.
Uykusuz geçen gecelerimi sığdırdım.
Bazen de hayal kırıklıklarımı sığdırdım.
Sen o küçücük ışığı görürken
Ben de o ışığa yoldan geçen otobüsleri, arabaları sığdırdım.
Belki bir tanesinin içinde sen de vardın.
Sen nasıl merak ettiysen o küçücük ışığı,
Ben de gece vakti oradan geçen otobüstekileri merak ettim.
Seni merak ettim mesela…
Yolculuk nereye? Ne için bu saatte yoldasın?
Seni kim uğurladı ardında bıraktığın şehirden?
Ve kim coşkuyla karşılayacak seni geldiğin şehirde?
Her geçen arabada, her geçen otobüste
Aklımdan geçen soruları sığdırdım.
Ve ömür boyunca alamayacağım cevapları…
Ama sen yine de o ışığa “küçücük bir ışık” diye bakıp geçme,
O küçücük ışığa bazen bir ömür sığar.
Ege Mukan
“Kendi Kendine Şair”
12.10.2926 – 19:52
İstanbul
